X

همه چیز ولی هیچ چیز






 
شاهزاده را با خوراک دنبال کنید اگر رنگ تیره‌ی زمینه شما را هنگام خواندن مطالب ناراحت می کند می‌توانید روی view که کنار عنوان هر مطلب است کلیک کنید تا مطالب را با زمینه‌ی سفید ببینید. توجه کنید که این گزینه در مرورگر‌های قدیمی مثل Internet Explorer 6 کار نمی‌کند.
اگر مطالب این وبلاگ را دوست دارید و آن را دنبال می کنید به شما پیشنهاد می‌کنم این کار را با استفاده از خوراک انجام دهید تا درکنار اطلاع سریع از به‌روز رسانی وبلاگ بدون مراجعه به وبلاگ مطالب را بخوانید. از طرفی می‌توانید این وبلاگ را با پست الکترونیک دنبال کنید.
استفاده‌ی ترکیبی از دستور findview

دستور find در سیستم عامل‌های یونیکس و شبه یونیکس یکی از قدرتمند ترین دستورها‌ست. با استفاده‌ی ترکیبی از این دستور می‌توان کار‌ جست‌و‌جو در محتوای فایل‌ها و تغییر در آن‌ها را با سرعت بالایی انجام داد. قصد ندارم این دستور را با همه‌ی جزئیات معرفی کنم زیرا برای مطالعه‌ی بیش‌تر می‌توانید از دستور man find استفاده کنید یا از نسخه‌ی آنلاین آن استفاده کنید. اولین موردی که می‌خواهم به آن اشاره کنم قابلیت شرط‌های منطقی است. به عنوان مثال شما به دنبال فایل‌هایی با پسوند php هستید اما می‌خواهید آن فایل‌ها در شاخه‌ی testing نباشند. به سادگی می‌توانید این عمل را با find انجام دهید:

find -iname "*.php" -and -not -path "./testing/*"

پس از پیدا کردن فایل‌ها و پوشه‌ها می‌توانید از سوییچ‌های exec و execdir استفاده کنید تا دستور مورد نیاز را روی پرونده‌ها و پوشه‌ها اعمال کنید. به عنوان مثال شما می‌خواهید تعدادی مقاله آماده کنید. نوشته‌های مربوط به مقاله‌ی «موزیک» را در پوشه‌ی music و نوشته‌های مقاله‌ی «ادبیات» را در پوشه‌ی literature قرار می‌دهید که آن دو در پوشه‌ی Articles هستند و متن‌ها را با پسوند txt ذخیره کرده‌اید. اما متوجه می‌شوید کلمه‌ای را در همه‌ی آن‌ها اشتباه نوشته‌اید و می‌خواهید آن را درست کنید. پس شما قصد دارید عمل find & replace را در همه‌ی فایل‌های txt که در پوشه‌ی Articles هستند، انجام دهید:

find /path/to/Article/ -iname "*.txt" -exec sed -i "s/find/replace/g" {} \;

می‌دانید با ذخیره‌ی فایل‌ها بیش‌تر ویرایش‌گر‌های گنو/لینوکس نسخه‌ی پشتیبان تهیه می‌کنند که نام فایل پشتیبان همان نام فایل اصلی است که به انتهای آن ~ اضافه می‌شود (البته قابل تغییر است). برای پاک کردن این فایل‌ها نیز می‌توانید از find و سوییچ delete استفاده کنید:

find -name "*~" -delete

منبع: صفحه‌ی راهنمای دستور find

نویسنده: بهروز |  پیوند | ۲ نظر | موضوع: گنو-لینوکس
جامعه‌ای که با توزیع‌ها از بین می‌رودview

می‌دانیم گنو یک حرکت نرم‌افزاری نبود: بلکه یک حرکت اجتماعی بود برای استفاده و تولید نرم‌افزار آزاد. اما چندی است توزیع‌هایی به وجود آمده اند که این نکته‌ی بسیار مهم را فراموش کرده اند و مصرف‌گرایی را ترویج می‌دهند. جامعه‌ی گنو، جامعه‌ای است که خود نرم‌افزار را تولید می‌کند و خود آن را مصرف می‌کند. مقصودم از تولید نرم‌افزار شامل تمامی شاخ و برگ‌های آن است و از گسترش دادن نرم‌افزار‌ها تا گزارش خطا و مستند نویسی.

حال به نظر من توزیع‌هایی همانند اوبونتو اجتماعی بودن نرم‌افزار آزاد را فراموش کرده و فقط به دنبال جمع کردن کاربرهای بیش‌تر هستند و تقریبا تمام این کاربر‌ها استفاده کننده‌ی محض هستند. کاربرانی که در مقابل استفاده از نرم‌افزار‌های جامعه‌ی گنو هیچ کاری برای جامعه انجام نمی‌دهند. از سوی دیگر توزیع‌هایی وجود دارند که مرحله‌ای از دسته‌ی قبل بهتر عمل می‌کنند و کاربران را کمتر مصرف‌گرا می‌کنند همانندآرچ. اما باز هم من به این توزیع‌ها ایراد آن را دارم که فقط و فقط به فکر توزیع خود هستند و کاری برای جامعه‌ی اصلی و بزرگ‌تر که تقریبا تمامی ابزار‌های خود را از آن گرفته‌اند انجام نمی‌دهند این توزیع‌ها را با توزیعی همانند جنتو مقایسه کنید که جامعه‌ی آن به گسترش کرنل و GCC کمک بسیار زیادی می‌کند.

اگر این روش ادامه پیدا کند و این نوع توزیع‌ها بیش‌تر شوند روزی خواهد رسید که جامعه‌ی گنو نیازمند شرکت‌هایی چون ردهت، ناول یا کنونیکال خواهد شد و دیگر جامعه‌ای نخواهد ماند. آن روز ما نیز با کاربران ویندوز تفاوتی نخواهیم داشت جز آنکه آن‌ها به یک شرکت وابسته هستند و ما به مجموعه‌ای از شرکت‌ها. من حذف هر کدام از عنصر‌های این جامعه که شامل شرکت‌ها و کاربران فعال است را مضر می‌بینم و به آن اعتراض دارم.

نویسنده: بهروز |  پیوند | ۶ نظر | موضوع: حرف های خودم، گنو-لینوکس
۲ سال گنو/لینوکسview

فکر می‌کنم ۲سالی باشد که کامل به گنو/لینوکس مهاجرت کرده‌ام. اواخر ترم اول دانشگاه برای نخستین بار کوبونتو ۷.۱۰ نصب کردم و بسیار اذیتم کرد. پس از آن به گنوم و اوبونتو ۸.۰۴ رفتم و در حالی که توزیع اصلی‌ام اوبونتو بود از دبیان، سابایون، جنتو، اوپن‌سوزه و مینت نیز استفاده کردم. قصه این طور شده بود که از اوبونتو و سیاست‌های کنونیکال خسته می‌شدم به سراغ توزیعی دیگر می‌رفتم اما پس از مدتی دوباره به اوبونتو باز می‌گشتم. برای مثال در سابایون به مشکل پایه‌ای با کامپایل پی‌اچ‌پی برخوردم و حتی یکی از دولوپرهای اصلی نیز نتوانست راه حلی پیدا کند. با آمدن اوبونتو ۹.۰۴ تصمیم جدی گرفتم که دیگر از اوبونتو استفاده نکنم اما این تصمیم مدتی به دلایل کاری عقب افتاد. تا زمانی که گوگل کروم آمد، کامپایلش کردم و به لطف نصاب عالی گوگل که بدون اطلاع تمامی پارتیشن‌ها را از بین می‌برد اطلاعاتم را از دست دادم. درکنار این شاهکار گوگل فرصتی پیش آمد تا از شر کنونیکال خلاص شوم. از میان انتخاب‌هایم که به سابایون (مشکلش حل شده است)، فدورا، آرچ و جنتو محدود کرده بودم، فدورا را انتخاب کردم و فدورا ۱۲ را نصب کردم. خوشبختانه تمامی سخنانی که در مورد فدورا و ناپایداری می‌شنیدم درست نبود و بسیار از آن راضی هستم. این uptime سیستمم است:

12:46:39 up 26 days, 14:46,  3 users,  load average: 0.32, 0.49, 0.52

نویسنده: بهروز |  پیوند | ۴ نظر | موضوع: حرف های خودم، گنو-لینوکس
scroll [up]
scroll [down]