میدانیم گنو یک حرکت نرمافزاری نبود: بلکه یک حرکت اجتماعی بود برای استفاده و تولید نرمافزار آزاد. اما چندی است توزیعهایی به وجود آمده اند که این نکتهی بسیار مهم را فراموش کرده اند و مصرفگرایی را ترویج میدهند. جامعهی گنو، جامعهای است که خود نرمافزار را تولید میکند و خود آن را مصرف میکند. مقصودم از تولید نرمافزار شامل تمامی شاخ و برگهای آن است و از گسترش دادن نرمافزارها تا گزارش خطا و مستند نویسی.
حال به نظر من توزیعهایی همانند اوبونتو اجتماعی بودن نرمافزار آزاد را فراموش کرده و فقط به دنبال جمع کردن کاربرهای بیشتر هستند و تقریبا تمام این کاربرها استفاده کنندهی محض هستند. کاربرانی که در مقابل استفاده از نرمافزارهای جامعهی گنو هیچ کاری برای جامعه انجام نمیدهند. از سوی دیگر توزیعهایی وجود دارند که مرحلهای از دستهی قبل بهتر عمل میکنند و کاربران را کمتر مصرفگرا میکنند همانندآرچ. اما باز هم من به این توزیعها ایراد آن را دارم که فقط و فقط به فکر توزیع خود هستند و کاری برای جامعهی اصلی و بزرگتر که تقریبا تمامی ابزارهای خود را از آن گرفتهاند انجام نمیدهند این توزیعها را با توزیعی همانند جنتو مقایسه کنید که جامعهی آن به گسترش کرنل و GCC کمک بسیار زیادی میکند.
اگر این روش ادامه پیدا کند و این نوع توزیعها بیشتر شوند روزی خواهد رسید که جامعهی گنو نیازمند شرکتهایی چون ردهت، ناول یا کنونیکال خواهد شد و دیگر جامعهای نخواهد ماند. آن روز ما نیز با کاربران ویندوز تفاوتی نخواهیم داشت جز آنکه آنها به یک شرکت وابسته هستند و ما به مجموعهای از شرکتها. من حذف هر کدام از عنصرهای این جامعه که شامل شرکتها و کاربران فعال است را مضر میبینم و به آن اعتراض دارم.
